نیمه خالی

بارها به اینجا سر زدم

همیشه اینجا یه جای دنج ولی شلوغ بود

یه جای شلوغ از یه عالم ادم اشتباهی

و ادمایی که همیشه بودن و اینجا واسشون

همون جای دنجی بود که واسه من

هنوزم هستن اونایی که مینویسن اینجا

که غریبن با هر صفحه ی دیگه ای

حتی صفحه ی سفید کاغذ

هنوزم هستن دوستای کوچولویی که

کنار همه ی اون صفحه های دیگه

خواستن یه بار نوشتنو اینجا امتحان کنن

اینجا خونه ی یه عالم ادمه

با یه نیمه ی پر

و یه نیمه ی خالی

از همون لیوانی که

اسمش دنیاست...

نصفه و نیمه...